Szukaj
Archiwum
O autorze
Książki autora (WL)
Południk 21 - trailer
Linki
O blogu
Jarosław Klejnocki - bio
Jarosław Klejnocki (ur. 1963) pisarz, poeta, eseista i krytyk literacki. Adiunkt w Instytucie Polonistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego (zajmuje się metodyką nauczania oraz polską literaturą współczesną) i nauczyciel w prywatnym warszawskim liceum.
Debiutował zbiorem wierszy Oswajanie (1993). W kolejnych latach ukazały się jego książki poetyckie: Miasto otwarte (1995), Okruchy (1997), W drodze do Delft (1998), Krótka historia przeistoczeń (1999) ), Mr Hyde (1999), Reporterzy, fotograficy, zawiedzeni kochankowie (2002), Skarby dni ostatecznych. Psalmy, epigramaty, lamenty, litanie (2005).
W międzyczasie wydał dwa zbiory esejów: Zagłada ogrodu (1996) oraz Piołun i inne eseje chodnikowe (1999), a także prace krytycznoliterackie: wraz z Jerzym Sosnowskim Chwilowe zawieszenie broni. O twórczości tzw. pokolenia bruLionu (1986-1996) (1996), studium Bez utopii? Rzecz o poezji Adama Zagajewskiego (2002) oraz zbiór tekstów, częściowo wcześniej publikowanych w prasie (m.in. w “Krytyce Politycznej”, “Tygodniku Powszechnym”, “Gazecie Wyborczej”, “Lampie”), pt. Literatura w czasach zarazy (2006).
Opracował antologie: "Po Wojaczku". Brulion i niezależni (1992) oraz Macie swoich poetów. Liryka polska urodzona po 1960 r. (1996) (wraz z Pawłem Duninem-Wąsowiczem i Krzysztofem Vargą), a także edycję listów (wraz z Anną Micińską i Andrzejem S. Kowalczykiem) Bolesława Micińskiego i Jerzego Stempowskiego (1995). Współtworzył też serię podręczników języka polskiego dla szkół średnich (2002-2004).
Jako prozaik dał się poznać w 2002 r. (próbą autobiografii antyintelektualnej) Jak nie zostałem menelem. W trzy lata później opublikował (powieść antykryminalną) Przylądek pozerów. Najnowsza książka autora, Południk 21, ukazała się w 2008 r. w Wydawnictwie Literackim.
Współpracuje z prasą polską (m.in. “Tygodnik Powszechny”, “Polityka”, “Rzeczpospolita”, “Kresy”, “Miesięcznik Literacki”, “Odra”) i zagraniczną (“Chicago Review”, “Die Horen”).
Jego wiersze, eseje i artykuły tłumaczono na angielski, niemiecki, szwedzki, słoweński, bułgarski, węgierski, rosyjski.
Debiutował zbiorem wierszy Oswajanie (1993). W kolejnych latach ukazały się jego książki poetyckie: Miasto otwarte (1995), Okruchy (1997), W drodze do Delft (1998), Krótka historia przeistoczeń (1999) ), Mr Hyde (1999), Reporterzy, fotograficy, zawiedzeni kochankowie (2002), Skarby dni ostatecznych. Psalmy, epigramaty, lamenty, litanie (2005).
W międzyczasie wydał dwa zbiory esejów: Zagłada ogrodu (1996) oraz Piołun i inne eseje chodnikowe (1999), a także prace krytycznoliterackie: wraz z Jerzym Sosnowskim Chwilowe zawieszenie broni. O twórczości tzw. pokolenia bruLionu (1986-1996) (1996), studium Bez utopii? Rzecz o poezji Adama Zagajewskiego (2002) oraz zbiór tekstów, częściowo wcześniej publikowanych w prasie (m.in. w “Krytyce Politycznej”, “Tygodniku Powszechnym”, “Gazecie Wyborczej”, “Lampie”), pt. Literatura w czasach zarazy (2006).
Opracował antologie: "Po Wojaczku". Brulion i niezależni (1992) oraz Macie swoich poetów. Liryka polska urodzona po 1960 r. (1996) (wraz z Pawłem Duninem-Wąsowiczem i Krzysztofem Vargą), a także edycję listów (wraz z Anną Micińską i Andrzejem S. Kowalczykiem) Bolesława Micińskiego i Jerzego Stempowskiego (1995). Współtworzył też serię podręczników języka polskiego dla szkół średnich (2002-2004).
Jako prozaik dał się poznać w 2002 r. (próbą autobiografii antyintelektualnej) Jak nie zostałem menelem. W trzy lata później opublikował (powieść antykryminalną) Przylądek pozerów. Najnowsza książka autora, Południk 21, ukazała się w 2008 r. w Wydawnictwie Literackim.
Współpracuje z prasą polską (m.in. “Tygodnik Powszechny”, “Polityka”, “Rzeczpospolita”, “Kresy”, “Miesięcznik Literacki”, “Odra”) i zagraniczną (“Chicago Review”, “Die Horen”).
Jego wiersze, eseje i artykuły tłumaczono na angielski, niemiecki, szwedzki, słoweński, bułgarski, węgierski, rosyjski.